Discompany

v. t.1.To free from company; to dissociate.
It she be alone now, and discompanied.
- B. Jonson.

 

<< PreviousWord BrowserNext >>
discolored
discolorise
discolorize
discolour
discolouration
discoloured
discolourise
discombobulate
discombobulated
discombobulation
discomfit
discomfited
discomfiture
discomfort
discomfortable
discommend
discommendable
discommendation
discommender
discommission
discommodate
discommode
discommodious
discommodity
discommon
discommunity
discomplexion
discompliance
discompose
discomposed
discomposition
discomposure
discompt
discomycete
discomycetes
discomycetous
disconcert
disconcerted
disconcerting
disconcertingly
disconcertion
disconcertment
disconducive
disconfirming